به گزارش «خبرنامه دانشجویان ایران»، در تمام دقایق اجرای کنسرت که تمثال مبارک امام راحل(ره) و رهبر انقلاب در دو سمت سن دیده میشد و عدهای در حالت ویبره قرار داشتند، این تناقض بزرگ در ذهن شکل میگرفت که دلیل این همنشینیهای شبانه چیست و آیا انقلاب اسلامی در 31 سالگی قرار است، چنین ویترین فرهنگی و هنری داشته باشد؟!
بنا بر این گزارش، سالنهای اجرای موسیقی گاه با حضور بیست تا سی نفر از دختر و پسرهایی روبهرو میشود که تنها و تنها با قصد حضور در یک پارتی رسمی (!) به سالن اجرای موسیقی آمدهاند و نوع رفتار و حرکاتشان هیچ نشانی از حضور در یک جشنواره بینالمللی موسیقی نیست که علی القاعده باید مخاطبانی فرهنگدوست و اهل موسیقی داشته باشد.
بنا بر گزارش خبرنگار ما، این عده که با ظاهری بسیار زننده و پوششهایی که گاه در حین مراسم حذف هم میشود(!) در سالنهای جشنواره حاضر میشوند؛ آن هم بدون هیچ گونه دریافت تذکری در سالن و به اجرای حرکات موزون دستهجمعی آن هم نشسته و نیمخیز روی صندلیهای خود مشغولند.
در واقع، فضای جشنواره مانند بسیاری از کنسرتهای خصوصی است که در پایتخت برگزار میشود و حتی گاه از آن هم فراتر میرود و جیغ و فریاد و همراهی برخی تماشاگران با خواننده و نوازندهها نکته ای است که به هیچ وجه در حد یک جشنواره «بینالمللی» آن هم در جمهوری اسلامی ایران و در زمان حضور دولت اصولگرا نیست!
در این میان، سکوت رسانههای اصولگرا و پوشش ندادن این رویداد فرهنگی و نقد عملکرد بی قید و شرط برگزارکنندگان که برای اثبات شلوغی سالنها و استقبال مردم، حاضرند برخی افراد خاص با ظاهرها و رفتارهای خاص هم در این جشنواره حاضر شوند، بسیار جالب توجه است.
این در حالی است که در جریان برگزاری بیستمین جشنواره موسیقی فجر و در سال 83 دو روزنامه اصولگرای کشور با چاپ تنها سه عکس از چند دختر بدحجاب، کاری کردند تا وزیر وقت فرهنگ و ارشاد از آنها(!) و مردم عذرخواهی کند و تذکراتی را به برگزار کنندگان جشنواره بدهد، اما گویا این روزها فرهنگ و هنر لیبرال که بارها از سوی برخی فعالان فرهنگی و برخی نمایندگان مجلس مطرح شده، به راحتی در سالنهای فرهنگی کشور رسوخ کرده و هیچ خبری از نقد و بازتاب گزارشهایی در این باره نیست.
